استراتژی جدید ایران، نفت منطقه خط قرمز
قلب تهدید محسن رضایی، اعلام آمادگی برای هدفگیری فراتر از تنگه هرمز است. او به صراحت گفته که اگر همسایگان وارد جنگ اقتصادی شوند، نه تنها اجازه خروج "یک قطره نفت" از خلیج فارس داده نخواهد شد، بلکه خطوط لوله و مسیرهای صادراتی جایگزین که برای دور زدن تنگه ساخته شدهاند، نیز هدف قرار خواهند گرفت
حسین هاشمی
محسن رضایی، دبیر جدید شورای عالی امنیت ملی ایران، در اولین مصاحبه تفصیلی خود پس از انتصاب، یک استراتژی کاملاً تهاجمی و چندلایه در برابر آنچه "جنگ اقتصادی" آمریکا مینامد، ترسیم کرده است. این استراتژی فراتر از تهدید سنتی بستن تنگه هرمز رفته و با تعیین تکلیف "دشمن" برای همسایگان همکار با آمریکا و تهدید زیرساختهای انرژی در خشکی، به دنبال خنثیسازی هرگونه تلاش برای دور زدن تنگه است. این رویکرد نشاندهنده تغییر پارادایم از بازدارندگی صرف به اقدام پیشدستانه و همهجانبه است.
محسن رضایی با صراحت اعلام کرده که هر کشور همسایهای که در جنگ اقتصادی آمریکا علیه ایران مشارکت کند، "دشمن" تلقی شده و منافعش هدف قرار خواهد گرفت . این موضع، یک خط قرمز روشن برای کشورهای حوزه خلیج فارس ایجاد میکند و آنها را میان همراهی با واشنگتن و حفظ منافع اقتصادیشان در منطقه، به یک انتخاب دشوار وادار میسازد. این رویکرد، جنگ را از یک تقابل دوطرفه به یک درگیری منطقهای با هزینههای سنگین برای همه بازیگران تبدیل میکند.
قلب تهدید محسن رضایی، اعلام آمادگی برای هدفگیری فراتر از تنگه هرمز است. او به صراحت گفته که اگر همسایگان وارد جنگ اقتصادی شوند، نه تنها اجازه خروج "یک قطره نفت" از خلیج فارس داده نخواهد شد، بلکه خطوط لوله و مسیرهای صادراتی جایگزین که برای دور زدن تنگه ساخته شدهاند، نیز هدف قرار خواهند گرفت . این تهدید، که با اظهارات سایر مقامات ارشد ایران نیز همخوانی دارد ، نشان میدهد که تهران استراتژی دور زدن تنگه را کاملاً درک کرده و برای مقابله با آن، آمادهسازی شده است. به عبارت دیگر، تهدید دیگر محدود به یک نقطه (تنگه) نیست و کل زنجیره تأمین انرژی منطقه را دربر میگیرد.
تحلیلگران بر این باورند که قدرت اصلی ایران در این جنگ، نه الزاماً در بستن کامل تنگه، بلکه در ایجاد یک تهدید دائمی و هزینهزا است . همین "خطر" (Risk) است که بازیگران بینالمللی، از شرکتهای کشتیرانی و بیمه گرفته تا کشورهای مصرفکننده انرژی، را به سمت محاسبات پیچیده سوق میدهد. تهدید به حمله به خطوط لوله و میادین نفتی، این خطر را از سطح دریا به خشکی کشانده و آن را تعمیم میدهد.
استراتژی جدید ایران، یک بازی با کسر صفر را به نمایش میگذارد که در آن، هرگونه همکاری اقتصادی با آمریکا در محاصره ایران، به منزله خصومت تلقی شده و با پاسخی همهجانبه و ویرانگر مواجه خواهد شد . این رویکرد که با هدف حفظ اهرمهای فشار راهبردی ایران در برابر تضعیف اهمیت تنگه هرمز طراحی شده ، ضمن نشان دادن عزم جدی تهران برای مقابله به مثل زلزلهای، ریسک یک درگیری گسترده و پرهزینه را در منطقه به شدت افزایش میدهد. هدف نهایی این استراتژی، ایجاد بازدارندگی در برابر هرگونه تلاش برای منزویسازی اقتصادی ایران و وادار کردن همسایگان به خودداری از همراهی با آمریکاست.
انتهای پیام/
