این بار ایران تعیین میکند
در تناقضی آشکار، دولت آمریکا همزمان دو استراتژی متضاد را در قبال جمهوری اسلامی ایران در پیش گرفته است.
روحالله مردانی
در تناقضی آشکار، دولت آمریکا همزمان دو استراتژی متضاد را در قبال جمهوری اسلامی ایران در پیش گرفته است. از یک سو، «تهاجم اقتصادی» جدیدی را با هدف تسلیم کردن ایران کلید میزند و از سوی دیگر، با اعزام ژنرال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، به تهران، پیامهای میانجیگرانه میفرستد. اما این بار، محاسبات ترامپ با واقعیتی جدید روبروست؛ واقعیتی که در آن ایران تا تحقق کامل شروط خود کوتاه نخواهد آمد و فشارها نیز این اراده را نمیشکند.
وزیر خزانهداری آمریکا با لحنی تهاجمی از «روز-دی اقتصادی» علیه ایران سخن میگوید و تهدید میکند که حتی کشورهایی مانند چین نیز از تحریمهای ثانویه در امان نخواهند ماند . هدف این کمپین، تشدید فشار روانی بر مردم ایران و القای فروپاشی اقتصادی عنوان شده است . با این حال، مقامات ارشد ایرانی بهدرستی این اقدامات را نه یک «اقدام میدانی مشخص»، بلکه ادامه همان «عملیات روانی» و «کمپینهای رسانهای» پیشین میدانند که پیش از این نیز با شکست مواجه شده است. این تهدیدها که غالباً پیش از بازگشایی بازارهای مالی مطرح میشوند، هدفی جز کنترل قیمت انرژی ندارند و با شعارهایی مبنی بر «فرصت دادن به ایران» یا «میانجیگری کشورهای منطقه» به پایان میرسند.
در همین لحظه که تیم اقتصادی ترامپ از «تهاجم مالی» سخن میگوید، ژنرال عاصم منیر عازم تهران میشود تا با شخصیتهای نزدیک به رهبری دیدار و گفتوگو کند . این سفر که گفته میشود مقدمات آن با تماس با ترامپ انجام شده ، تلاشی برای دمیدن جان دوباره به مذاکرات متوقفشده و احیای توافقنامه «اسلامآباد» است . ایالات متحده با فرستادن پیامهای دوگانه فشار و میانجیگری، عملاً به بنبست استراتژیک خود اذعان میکند؛ جنگی که با عملیات نظامی به نتیجه نرسید، اکنون با «جنگ اقتصادی» نیز گرهگشایی نمیشود.
اما تجربه ثابت کرده که جمهوری اسلامی در برابر این فشارهای ترکیبی تسلیمناپذیر است. ایران بهصراحت اعلام کرده که «برای احقاق حقوق خود در برابر زیادهخواهیهای آمریکا مصممتر از همیشه» است و هرگونه مشارکت در «جنگ اقتصادی» را اقدامی خصمانه تلقی میکند . موضع تهران روشن است: تا زمانی که تهدید و تحریم وجود دارد، مذاکرهای در کار نخواهد بود و کوتاهآمدن از اصول، خط قرمز جمهوری اسلامی است.
در نهایت، ترامپ در دام تناقضگویی خود گرفتار شده است. او با یک دست شمشیر تحریم را به روی ایران میکشد و با دست دیگر درخواست مذاکره میفرستد. اما این بار، ایران در برابر این نمایشهای سیاسی-رسانهای نه تنها سر خم نمیکند، بلکه با اقتدار تمام، راهی جز تسلیم در برابر اصول و اراده ملت ایران برای آمریکا باقی نمیگذارد.
انتهای پیام/
