پشت نقاب دوستی
تاریخ روابط قدرتهای غربی با جهان اسلام، آکنده از نمونههای آشکار تحقیر و بیاحترامی به سران کشورهای اسلامی است.
حسین هاشمی
تاریخ روابط قدرتهای غربی با جهان اسلام، آکنده از نمونههای آشکار تحقیر و بیاحترامی به سران کشورهای اسلامی است. از تعبیر «سگ هار خاورمیانه» که رونالد ریگان درباره قذافی به کار برد، تا توصیف صدام حسین به «هیتلر» توسط جورج بوش پدر و اعلام صریح «از او متنفرم»، و حتی اقدام نمادین برای تصویر چهره رئیسجمهور آمریکا در کف هتل بغداد که در فرهنگ عربی به معنی اهانت تلقی میشد، همگی نشان از عمق این دشمنی دارد.
این الگوی تحقیر در سالهای اخیر نیز ادامه یافته است؛ توهین آشکار دونالد ترامپ به محمد بن سلمان با عبارت vulgar «بوسیدن باسن من» در جمع سرمایهگذاران، و یا سرزنشهای علنی مقامات آمریکایی به نخستوزیر عراق و رهبران فلسطینی، که تحلیلگران آن را نه تنها بینتیجه، بلکه عاملی برای واداشتن این رهبران به جستجوی متحدانی غیر از آمریکا میدانند.
بخش مورد تأکید از پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی به مناسبت هفته وحدت، پرده از یک واقعیت استراتژیک برمیدارد: دشمنی آمریکا و رژیم صهیونیستی نه محدود به مرزهای ایران و نه منحصر به جبهه مقاومت، بلکه دشمنی با تمامیت امت اسلامی است. این نگاه، فراتر از تحلیلهای رایج و سطحی از منازعات سیاسی، ریشههای عمیق تری را نشانه میگیرد و حکام کشورهای اسلامی را نیز در معرض این دشمنی میداند، امری که با سابقهای طولانی در تاریخ منطقه قابل پیگیری است.
تأکید معظمله بر اینکه دشمنی آمریکا و اسرائیل حتی حکام کشورهای همکار با آنان را نیز در بر میگیرد، کلیدی برای فهم عمق این نگاه است. این ادعا با نگاهی به سوابق تاریخی، بیاساس نیست. غرب، به ویژه آمریکا، در طول تاریخ معاصر بارها نشان داده که منافع راهبردی خود را بر هرگونه تعهد به ثبات و دوستی با کشورهای منطقه ترجیح میدهد. برای مثال، "جنگ طولانی واشنگتن بر سوریه" که در منابع مختلف به آن اشاره شده، نمونهای از تلاش مداوم برای تغییر رژیم در کشوری است که سیاست مستقل و مخالف با هژمونی غرب را دنبال میکرد، صرفنظر از اینکه حکام آن با آمریکا همکاری داشتهاند یا خیر. همچنین، خاطره تحقیر آشکار برخی سران کشورهای عربی توسط مقامات آمریکایی که رهبر انقلاب به آن اشاره میکنند، گواهی بر این رویکرد سلطهطلبانه است؛ رویکردی که در آن، احترام به حاکمیت کشورهای منطقه، در برابر منافع کوتاهمدت واشنگتن و تلآویو رنگ میبازد.
این روند تاریخی، نقاب دوستی و همکاری را از چهره دشمنانِ قسمخورده وحدت اسلامی برمیگیرد و نشان میدهد که منازعه، ماهیتی تمدنی و هویتی دارد. تأکید بر "بدبینی در مقابل توطئه" و "وحدت برای مقابله"، پاسخی است به تاریخی از مداخلهگری، تحقیر و تلاش برای تفرقهافکنی در جهان اسلام. این یادآوری، فراخوانی برای هوشیاری و مقاومت در برابر دشمنی است که نه با یک دولت یا گروه، که با جوهره تمدن اسلامی و امت واحد آن سر ستیز دارد.
انتهای پیام/
