بسیج اجباری کابینه برای حمایت از استارمر/دولت انگلیس وارد فاز بقا شد

به گزارش روایت فردا کی‌یر استارمر دوشنبه شب در جلسه‌ای پرتنش با نمایندگان حزب کارگر در پارلمان، زیر فشار فزاینده درخواست‌ها برای کناره‌گیری، صریح و بی‌پرده اعلام کرد «آماده نیست کنار برود» و از مسئولیتی که به گفته او با سختی برای آن جنگیده عقب‌نشینی نمی‌کند.

پیام اصلی این موضع‌گیری آن بود که نخست‌وزیر، دست‌کم در مقطع فعلی، تصمیم گرفته بحران را در همان میدان داخلی مهار کند و داونینگ‌استریت را با عقب‌نشینی از قدرت تحویل ندهد.

ساعاتی پیش از این نشست، انس سروار رهبر حزب کارگر در اسکاتلند با عبور از خط سکوت درون‌حزبی، علناً خواستار کناره‌گیری کی‌یر استارمر شد؛ موضعی که به‌دلیل وزن سیاسی گوینده، اختلافات پنهان را به صحنه علنی کشاند.

وی با اشاره به افت حمایت از حزب کارگر در اسکاتلند، تلویحاً هشدار داد که بحران داونینگ‌استریت درست در آستانه آزمون‌های انتخاباتی، از یک جنجال سیاسی فراتر رفته و به تهدیدی مستقیم برای پایگاه رأی و اعتبار حزب تبدیل شده است.

دفتر نخست‌وزیر در واکنش به این فشارها، به‌جای آنکه با ابتکار سیاستی تازه صحنه را عوض کند، به آرایش دفاعی روی آورد. بر اساس گزارش‌ها، چهره‌های دولت و بدنه پارلمانی برای اعلام حمایت علنی از نخست‌وزیر به میدان آورده شدند و موجی از پیام‌های هماهنگ در فضای رسانه‌ای شکل گرفت؛ اقدامی که هدفش بستن راه گمانه‌زنی درباره فروپاشی و ارسال این پیام بود که داونینگ‌استریت فعلاً قصد عقب‌نشینی ندارد.

این در حالیست که بحران از سطح اختلافات درون‌حزبی به ستون‌های مدیریتی خانه شماره ۱۰ خیابان داونینگ استریت سرایت کرده است.

در کمتر از چهل و هشت ساعت، دو مهره کلیدی در هسته تصمیم‌سازی و مدیریت پیام دولت کنار رفتند. ابتدا مورگان مک‌سوئینی رئیس دفتر نخست‌وزیر و سپس تیم آلن مدیر ارتباطات.

رفتن این دو نفر، فقط یک جابجایی نیست، بلکه نشانه‌ای است از اینکه دولت در اوج فشار سیاسی، ناچار شده تیم فرماندهی و اتاق عملیات رسانه‌ای خود را بازچینی کند، آن هم در زمانی که هر خلأ مدیریتی می‌تواند بحران را عمیق‌تر کند.

خروج مک‌سوئینی از آن جهت نمادین شد که او در روایت رسانه‌های انگلیس یکی از معماران اصلی مسیر قدرت‌گیری حزب کارگر و نزدیک‌ترین حلقه سیاسی به استارمر معرفی می‌شد.

وی در توضیح استعفای خود مسئولیت توصیه انتصاب پیتر مندلسون به عنوان سفیر انگلیس در آمریکا را پذیرفت و همین پذیرش، در عمل بحران را از حاشیه یک پرونده به پرسش درباره قضاوت دولت ارتقا داد.

در ادامه، استعفای مدیر ارتباطات داونینگ‌استریت به این حس دامن زد که دولت، برای کنترل بحران، دیگر فقط به دفاع سیاسی اکتفا نمی‌کند و ناچار است در بخش‌های حساس اداره روزمره هم دست به تغییر بزند.

آلن گفت برای آنکه تیم تازه‌ای در خانه شماره ۱۰ شکل بگیرد کنار می‌رود و همین جمله، به تعبیر ناظران، شبیه اعلام غیرمستقیم وضعیت اضطراری بود، یعنی دولت به‌جای حرف‌زدن از برنامه‌های اقتصادی و اجتماعی، درگیر ساختن تیم جدید برای بقاست.

ریشه بحران، به پرونده‌ای بازمی‌گردد که با یک انتصاب شروع شد و خیلی سریع به آزمون حیثیتی برای دولت حزب کارگر تبدیل شد.

ماجرا به انتصاب پیتر مندلسون به عنوان سفیر انگلیس در آمریکا گره خورد و سپس با بازتاب دوباره ارتباطات گذشته او با جفری اپستین سرمایه‌دار بدنام آمریکاییِ متهم به جرایم جنسی، به یک نقطه آسیب‌پذیر تبدیل شد که هم برای رسانه‌ها خوراک داشت و هم برای مخالفان داخلی و بیرونی، ابزار فشار.

دولت انگلیس هر بار که تلاش کرد ماجرا را با توضیح یا جابجایی مدیریتی مهار کند، پرونده با زاویه‌ای تازه به صدر خبرها برگشت و بحران را زنده نگه داشت.

آنچه برای حزب کارگر هزینه‌سازتر شد، تضاد میان وعده‌های اولیه دولت درباره استانداردهای بالاتر و واقعیتی است که اکنون در فضای عمومی شکل گرفته است.

ناظران می‌گویند یا سازوکار بررسی و ارزیابی در سطوح بالا نتوانسته ریسک سیاسی چنین انتصابی را پیش‌بینی کند یا دولت پس از آشکار شدن ابعاد حساسیت‌زا، در توضیح‌دادن شفاف و قانع‌کننده به جامعه با مشکل روبه‌روست. همین شکاف، بحران را از سطح یک جنجال کوتاه‌عمر، به مسئله اعتماد و مشروعیت تبدیل کرده است.

افکار عمومی نیز چندان متمایلی به مستاجر داونینگ‌استریت ندارد.

نتایج تازه‌ترین نظرسنجی یوگاو نشان می‌دهد پنجاه درصد پاسخ‌دهندگان گفته‌اند استارمر باید کنار برود و بیست و چهار درصد از ماندن او حمایت کرده‌اند. این ارقام در سیاست انگلیس یک زنگ خطر جدی است، به‌ویژه وقتی بحران هنوز در حال حرکت است و استعفاها و شکاف‌های حزبی ادامه دارد.

در مجموع می‌توان گفت استارمر فعلاً با مقاومت در جلسه حزب و با بسیج هماهنگ برای نمایش حمایت کابینه، از سقوط فوری گریخت، اما نشانه‌ها می‌گوید بحران به مرحله فرسایشی رسیده است.

تداوم ریزش‌ها در قلب داونینگ‌استریت، علنی شدن مطالبه کناره‌گیری از سوی چهره‌های ارشد حزبی و هم‌زمانی آن با داده‌های نامطلوب افکار عمومی، تصویری را شکل داده که در آن دولت حزب کارگر بیش از هر چیز در حال دفاع از بقای سیاسی خود است و هر خبر تازه می‌تواند این وضعیت را دوباره شعله‌ور کند.

انتهای پیام/