یک کمدی‌ساز الزاما در تمام کارهایش موفق نیست

به گزارش روایت فردا فریبا ترکاشوند اظهار داشت: درست است که مردم واقعا نیاز به شادی دارند اما نه به هر قیمتی، چون معمولا کارهای طنز و آزاد، مخاطبانی دارد از بچه تا بزرگسال، حتی نوزاد و افراد مسن و ... به همین دلیل باید خیلی چیزها رعایت شود که نمی‌شود. من نظر مخالفی با این ندارم چون جامعه به خنده نیاز دارد. خودم هم آدم شادی هستم، ما به خنده زنده‌ایم اما هر چیزی ارزش و بهایی دارد.

بازیگر «اخراجی ها» گفت: خنداندن آدم ها خیلی سخت و گریاندن راحت است. باید خیلی رعایت کرد. در عین حال که سخت است، باید سختی را به جان خرید، هر جمله و هر کلمه‌ای را که هجو است به کار نبریم. اصول باید رعایت شود که نمی‌شود.

او افزود: بازیگر اعم از اثر کمدی و چه تئاتر و آزاد همگی بازیگرند و ویژگی درونی خاصی دارند که به حرفه بازیگری روی آورده‌اند اما باید خلاقیت درست و بجا داشته باشند نه این که با کلمات مردم را بخندانند. این از نظر من قشنگ نیست که بازیگر با الفاظ کمدی تنها مردم را بخنداند.

ترکاشوند درباره فیلمنامه درست هم گفت: اصولا کارها یک چارچوب دارد و طنز، فیلمنامه کامل ندارد بداهه و سر صحنه است و باید از بکارگیری الفاظ رکیک جلوگیری شود.

بازیگر «ملکوت» همچنین در این باره که آیا اصولا کارگردان کمدی ساز، کارگردان موفقی است؟ گفت: دو مقوله جداست. البته اگر کارگردان باهوش باشد قطعا طنز خیلی سخت تر از کارهای درام و ... است. کارگردانی که توانایی طنز ساختن خیلی خوبی داشته باشد الزاما نمی‌تواند هر فیلمی را بسازد چون این دو با هم تفاوت دارند.

ترکاشوند در این باره که کار پرفروش سینمایی طنز بیشتر به کارگردان یا تهیه‌کننده کار برمی‌گردد؟ اظهار داشت: به بازیگران برمی‌گردد. متاسفانه ۱۰ بازیگر بیشتر نداریم که کل فیلم ها شده‌ ترکیبی از این بازیگرها. کارگردان کمدی ساز ممکن است در یک سریال یا فیلمی موفق بوده باشد اما الزاما نمی‌تواند در تمام کارها موفق باشد. کارگردان باید خیلی باهوش باشد.

وی در مورد تئاتر نیز گفت: در واقعیت، تئاتر از جایگاه اصلی خودش خیلی فاصله گرفته است چون مسئولان بهایی به آن نمی‌دهند. در حالی که باید به آن خیلی بها دهند. بازیگر یا کارگردان تئاتر نمی‌تواند یک آدم معمولی باشد. بازیگری یک ریشه دارد و این ریشه همان ریشه درختی است که در تئاتر است. تئاتر امروز، خیلی مظلوم است و نیاز به رسیدگی دارد. از نظر من، تئاتر اکنون جایگاه خاصی ندارد.

انتهای پیام/